Budynek „Palace” w Zakopanem, gdzie poniósł śmierć błogosławiony ksiądz Piotr Dańkowski, został odkupiony od prywatnego właściciela. Większą część potrzebnej na ten cel kwoty w imieniu polskiego rządu przeznaczyła była premier Beata Szydło. Pozostałą – samorząd stolicy polskich Tatr.
Podczas poniedziałkowej konferencji prasowej o zakupie i podpisaniu aktu notarialnego poinformował burmistrz miasta Leszek Dorula.
Wesprzyj nas już teraz!
– Jestem ogromnie wdzięczny wszystkim, którzy w tę sprawę się zaangażowali i wspólnie wykonali ogromną pracę. Myślę, że historia nie zapomni tej chwili. To, co państwo zrobili dla Zakopanego i Muzeum „Palace”, pozwoli należycie uczcić pamięć tych wszystkich, którzy tam cierpieli i zginęli, a dla których ważniejsza od własnego życia była Polska – podkreślił włodarz miasta.
Burmistrz zapowiedział, że teraz przed miastem kolejny etap zaangażowania związanego z Muzeum „Palace”. – Chcielibyśmy, by w ciągu trzech lub czterech lat zaczęło tam funkcjonować nie tylko Muzeum Walki i Męczeństwa, ale także Muzeum Historii Zakopanego. Będziemy także starać się o dalsze wsparcie na jego uruchomienie i dalszą działalność – zapowiedział Leszek Dorula, zapraszając wszystkich do dalszej współpracy i wspierania tej ważnej dla Podhala inicjatywy.
Burmistrz dziękował wszystkim, którzy przyczynili się do odzyskania „Katowni Podhala”. Wymienił Stowarzyszenie Muzeum Walki i Męczeństwa „Palace” na czele z prezes Lucyną Galicą-Jurecką, Radę Miasta Zakopane oraz posła Edwarda Siarkę, który zabiegał o środki na zakup skupiając wokół tej inicjatywy także innych parlamentarzystów na czele z wicemarszałkiem Sejmu Ryszardem Terleckim oraz szefową Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Beatą Kempą.
Zakopiański samorząd od blisko 20 lat bezskutecznie podejmował próby rozmów na temat odkupienia „Palace”, a w budynku działał ośrodek wypoczynkowy. W sierpniu 2017 r. Rada Miasta Zakopane wyraziła zgodę na zakup obiektu, podejmując stosowną uchwałę. Następnie cztery miesiące trwały intensywne prace nad sfinalizowaniem zakupu.
W czasie okupacji od listopada 1939 r. w „Palace” znajdowała się siedziba Gestapo, a piwnice zostały zaadoptowane na cele więzienne. Przez „Katownię Podhala” przeszło kilka tysięcy Polaków. Większość męczono, ok. 250 osób zabito na miejscu, wielu kierowano do innych więzień i obozów koncentracyjnych.
Wśród więźniów „Palace” był m.in. bł. ks. Piotr Dańkowski. Pełnił on obowiązki katechety w Państwowym Gimnazjum i Liceum im. Oswalda Balcera, był spowiednikiem sióstr albertynek, angażował się w pracę społeczną. Podczas wojny włączył się w ruch oporu na Podhalu prowadząc wraz ze swym bratem Stanisławem nasłuch radiowy i redagując komunikaty. W 1941 r., po aresztowaniu komendanta placówki zakopiańskiej, ostrzegano go, by opuścił Zakopane i ukrył się. Został aresztowany 10 maja 1941 i był poddawany przesłuchaniom w „Palace”.
Jak wspominał współwięzień, w czasie chłodnych wiosennych nocy w piwnicy, gdy więźniowie spali zziębnięci na betonie, ks. Piotr dzielił się swoją sutanną jako okryciem. Następnie był przetrzymywany w więzieniu w Tarnowie skąd w grudniu 1941 został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Otrzymał numer obozowy 24529 i został włączony do komanda Rajsko, pracującego w „Bunawerke”.
W lutym 1942 bł. ks. Piotra, wraz z innymi kapłanami przeznaczono na śmierć. Pewnego dnia arbeitsdienstfuhrer dotkliwie pobił go za to, iż „nie chciał pracować”. W Niedzielę Palmową bł. ksiądz Piotr zwierzył się swojemu przyjacielowi, księdzu Puczce, iż kapo „zapowiedział mu na Wielki Tydzień Drogę Krzyżową”. Zmarł z kłodą na ramionach w Wielki Piątek 1942 r. w baraku obozowym, żegnając się ze swoim kolegą słowami: „Do zobaczenia w niebie!”. Jego ciało spalono w obozowym krematorium.
Błogosławiony ksiądz Piotr Dańkowski został wyniesiony do chwały ołtarzy w gronie 107 innych męczenników II wojny światowej przez papieża Jana Pawła II podczas wizyty w Warszawie w 1999 r.
Źródło: KAI
RoM
